หยดน้ำกับก้อนกรวด

posted on 22 Jan 2012 16:33 by z01520 in Featherliness
"ซ่า...."
 
ฤดูฝน
 
ฝนตก...
 
หยดน้ำจากต้นมะม่วงหน้าต้นใหญ่หน้าบ้านค่อยๆ เลื่อนตัวบนใบไม้ที่ลู่ลงสู่ปลายใบอย่างมีจังหวะ
 
หยดลงตามแรงโน้มถ่วง
 
ดิ่งลงสู่ก้อนกรวดที่วางอยู่ใต้ต้นมะม่วงต้นนั้นอย่างไร้รูปแบบ
 
"ติก"
 
หยดน้ำแยกร่างออกเป็นหยดน้ำจิ๋วนับจำนวนไม่ได้กระจายไปหลากทิศทาง ต่างหยดต่างตกสู่พื้นดินที่อยู่ระดับต่ำลงไปอีกหน่อยและซึมผ่านผิวดิน เพิ่มความชุ่มชื้นให้แก่ดิน
 
หยดน้ำไม่ใช่เพียงหนึ่งหยดแต่มากกว่ามุ่งหน้าสู่ก้อนกรวด หมายไว้ว่าเมื่อเขาตั้งใจหยดอย่างต่อเนื่องสักวันหนึ่งเปลือกนอกของเธอจะกร่อนและยอมให้เขาเข้าไปอยู่ข้างในเสียที
 
"ติก"
 
"ติก"
 
"ไม่เบื่อบ้างเหรอคะ ?" ก้อนกรวดสาวหน้าตาดีทักขึ้นในที่สุด
 
"ติก"
 
"หืม เบื่ออะไรครับ ?" หยดน้ำตอบกลับด้วยสีหน้าไม่รู้ว่าก้อนกรวดพูดถึงอะไร
 
"ก็คุณหยดน้ำหยดลงมาใส่ฉัน..."
 
"ติก"
 
"...ตลอดเลย" ก้อนกรวดตอบพลางโดนหยดน้ำหยดใส่
 
"ติก"
 
"อ่า ให้ผมทำยังไงได้ล่ะครับ ในเมื่อโลกสร้างมาให้คุณเกิดมาดึงดูดผมเข้าหาเสมอ แม้จะมีต้นไม้ใหญ่ มีใบไม้หลายชั้นแผ่เป็นเครื่องกั้นขวาง ผมก็ยังวิ่งเข้าหาคุณก้อนกรวดอย่างทำอะไรไม่ได้อยู่ดี" หยดน้ำยิ้มและตอบ
 
"ติก"
 
"เฮ้อ นี่เธอกำลังบอกว่าไม่ว่าฉันจะทำอะไรก็ไม่สามารถ..."
 
"ติก"
 
"...อยู่โดยไม่มีเธอหยดใส่ฉันได้สินะ" ก้อนหินถอนหายใจ
 
"คงจะเป็นอย่างนั้นล่ะครับ" หยดน้ำยังคงยิ้มน้อยๆ
 
"ติก"
 
หยดน้ำยังคงหยดลงใส่ก้อนหินต่อไป
 
"ติก"
 
...และต่อไป
 
ก้อนหินสาวผู้เกิดมาเป็นที่ดึงดูด แม้ไม่อยากแต่ต้องจำทน แม้รำคาญก็ไม่สามารถเดินเหินหลบเลี่ยงไปทางไหนได้
 
"ติก"
 
ก้อนกรวดบางก้อน เปลือกนอกก็ได้หลุดลอกไป และยอมให้หยดน้ำที่พวกเธอเลือกเข้าไปอยู่ข้างใน
 
บางครั้งก็มีหยดน้ำไหลออกจากก้อนกรวดเหล่านั้น
 
บางทีก้อนกรวดเหล่านั้นก็สร้างเปลือกนอกขึ้นใหม่โดยหยดน้ำยังคงอยู่ข้างใน
 
แต่สำหรับฉัน ไม่ว่าจะยังไงก็จะไม่ยอมให้เปลือกนอกหลุดลอกออกไปตามแรงของหยดน้ำพวกนั้นได้เป็นอันขาด...
 
"ไม่เบื่อบ้างเหรอคะ ?" ก้อนกรวดสาวถามขึ้นอีกครั้ง
 
"เบื่ออะไรเหรอครับ ?" หยดน้ำตอบกลับเหมือนเดิม
 
"เบื่อที่พยายามทำอะไรบางอย่าง ทั้งที่รู้ว่ายังไงก็ทำไม่ได้ไงคะ"
 
"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมยังมีความสุขกับมันอยู่"
 
"ผมจะรอวันที่โอกาสเพิ่มขึ้นจากศูนย์นะครับ"
 
"เฮ้อ..."
 
 
เธอได้แต่ถอนหายใจ เคลื่อนหนีไม่ได้ ได้แต่อยู่ตรงนั้น อดทนต้านทานแรงของหยดน้ำ และรอ...
 
รอจนกว่าหยดน้ำหยดนั้นจะเบื่อและเลิกราไปเอง...
 
หรือ...
 
...
 
...
 
รอจนกว่าจะมีหยดน้ำหยดที่เธอจะยอมให้เปลือกนอกหลุดลอก และให้หยดน้ำนั้นเข้าไปอยู่ด้านใน...
 
...สักวันหนึ่ง

Comment

Comment:

Tweet

อ่านเอนทรี่นี้จบแล้วตรงกับชีวิตตัวเองแฮะ sad smile

#6 By ปป. on 2012-04-20 21:35

เรื่องบางเรื่อง คนบางคน ความรู้สึกบางความรู้สึก

อาจต้องรอเวลา
บางครั้ง บอกไป จะกลายเป็นถูกที่ ผิดเวลา

ฮ่าฮ่า

#5 By ปป. on 2012-04-19 20:34

เราว่างั้นเรายังไม่ publish ดีกว่า

#4 By Tachycardia on 2012-02-11 02:20

entry ใหม่ของเรา ก้อยังจัดหน้าไม่ได้ = =

#3 By Tachycardia on 2012-02-11 02:20

เขียนน่ารัก confused smile

#2 By ปิยะ99 on 2012-02-09 09:38

โหห มาแบบแนวให้คิดตาม

อยากติดตามบล๊อกนี้มานานแล้ว แต่ไม่มีเวลาวันนี้ได้มีโอกาสมาอ่าน ดีใจมากๆ รุ้สึกเหมือนได้ใช้สมองในเรื่องอื่นเช่นคิด และมองสิ่งรอบๆตัวเราบ้าง นอกจากแต่ในตำรา

ขอบคุระนะคะ
แล้วจะตามอ่านอยุ่เรื่อยๆคะ

#1 By Tachycardia on 2012-02-06 21:12