หวานเย็น

posted on 17 Oct 2011 23:49 by z01520 in Featherliness

                เย็นวันที่สาม ช่วงเวลาที่รถไฟฟ้าแน่นขนัด เขาและเธอจำต้องยืนเบียดตัวติดกันขยับแทบไม่ได้ เขาเงยหน้าเล็กน้อยเพื่อสบตากับเธอผู้ใส่รองเท้าส้นสูง มือซ้ายของเขากุมมือขวาเธอไว้อย่างหลวมๆ ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างสุขสงบ หลายวินาทีถัดมาเขาจึงละสายตาหันมองออกนอกหน้าต่าง เธอก้มลงมองพื้นอย่างไม่รู้จะหันไปไหนดี เขาไม่ชอบการสบตา เขาจะทำได้เป็นครั้งคราวและไม่นาน ไม่เกิน 5 นาทีหลังจากนั้นประตูรถไฟฟ้าได้ปิดลงอีกครั้ง แต่หลังประตูนั้นเหลือเพียงแต่เธอท่ามกลางฝูงชนที่ยังคงแน่นขนัดไม่เปลี่ยน

                เย็นวันที่สอง ช่วงเวลาที่รถไฟฟ้าแน่นขนัด เขาและเธอยืนเบียดกัน ทั้งสองสบตากัน 5 นาทีต่อมาสัมผัสแห่งความอุ่นของไอชีวิตจากมือของเขาก็ได้หายไปจากมือเธอ ช่างไม่ต่างอะไรกับวันพรุ่งนี้ เขาเดินจากออกไปท่ามกลางอากาศที่ร้อนอบๆ เมื่อประตูรถไฟฟ้าส่งสัญญาณเสียงและปิดลงอีกครั้งเบื้องหน้าของเธอจึงเหลือแต่ใบหน้าจางๆ อีกครั้ง และแน่นอนรอบตัวเธอยังคงเป็นคนแปลกหน้าที่ยืนอย่างหนาแน่น

                ราวๆ สองพันวันก่อนหน้านั้น เวลาเย็นซึ่งรถไฟฟ้าแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ที่ปลายชานชาลามีเพียงเขา เธอ และยามซึ่งอยู่ไกลเกินระยะได้ยิน “ตั้งแต่วันนี้เราขอเป็นอะไรที่มากกว่าเดิมละกัน ได้เนอะ?” เธอได้แต่ยิ้มและผงกหัว

                ในเย็นวันทิ่ติดลบแปดร้อยสองไม่ต่างอะไรกับแปดร้อยสี่และแปดร้อยห้าวันนับจากนั้น แต่เป็นวันที่ต่างกับวันเมื่อวาน วันที่ไอชีวิตอุ่นๆ ของทั้งสองยังไม่มีการส่งให้แก่กันและกัน

                เย็นวันที่สี่ ช่วงเวลาที่รถไฟฟ้าแน่นขนัด หลังจากประตูรถไฟฟ้าปิดลงฝนที่โปรยกระหน่ำด้านนอกทำให้เสียงฝูงชนด้านในตู้ยานพาหนะนั้นฟังดูเงียบลง มือขวาของเธอกำลังจะกุมมือซ้ายของเขาไว้อย่างเมื่อวาน แต่กลับสัมผัสได้อะไรที่หยาบมือเล็กน้อยรูปร่างทรงเหลี่ยมมุมไม่แหลมมาพร้อมกับไออุ่นที่หนาแน่นยิ่งกว่าวันไหนๆ เธอตอบสนองด้วยการหันไปสบตาเขาทันที ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจที่สายตาของเขาจดจ้องรออย่างรู้ดีอยู่แล้ว เขายิ้มเป็นเชิงห้าม ไม่กี่วินาทีต่อมาสายตาเขาละมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง ไม่เกิน 5 นาทีถัดมาประตูรถไฟฟ้ามีเสียงดังขึ้นและปิดลงอีกครั้ง หลังประตูบานนั้นซึ่งไม่เคยมีเขา วันนี้ไม่มีเธอ เหลือเพียงฝูงชนแน่นขนัดที่ยังคงความเงียบสัมพัทธ์กับบรรยากาศรอบๆ ตัวทั้งสองในเวลานั้น

                วันนี้วันที่สี่.... วันที่นิ้วกลางและนิ้วนางของมือซ้ายเธอ จะสัมผัสกันได้อย่างไม่เต็มพื้นที่เหมือนวันก่อน

Comment

Comment:

Tweet

อยากให้มีหวานเช้า
หวานสาย
หวายบ่าย
แต่มากเกินไป

หวานเย็นแหละพอดี :)

#1 By Bluezy* on 2011-11-05 18:28